De transformatie van de Nederlandse samenleving bereikt een kookpunt waarbij de hoofdstad Amsterdam fungeert als het schrikbeeld van een mislukt sociaal experiment. Jarenlang is de stad onder de bezielende leiding van burgemeester Femke Halsema op Amsterdam weggegeven aan een multicultureel drama waarin de Nederlandse identiteit naar de marge is verdrongen. De middenklasse voelt zich er niet langer thuis; zij worden geconfronteerd met een straatbeeld waar Engels de voertaal is, torenhoge kosten door radicale ambities en een zorgwekkende toename van antisemitisme in Amsterdam, terwijl de kosmopolitische elite zich veilig waant achter de muren van de grachtengordel.
De Amsterdamse exodus en de morele superioriteit
Deze vluchtende stedelingen trekken nu onze regio in, maar zij komen niet om zich aan te passen aan de rust van de Veluwe. Integendeel, zij presenteren zichzelf als de "ruimdenkende" verlichting voor het oosten. Met een stuitende arrogantie beschouwen zij de conservatieve Edenaar als achterlijk en bekrompen, terwijl zij ironisch genoeg een blinde vlek hebben voor de werkelijke dreigingen. Terwijl zij neerkijken op de christelijke tradities en de dorpscultuur, koesteren zij een grenzeloze tolerantie voor islamitische stromingen die lijnrecht tegenover hun eigen liberale waarden staan.
De dubbele moraal van de progressieve elite
Deze houding vertoont een gevaarlijke parallel met de tactieken van islamisten die onder valse voorwendselen binnenkwamen. Terwijl de Amsterdamse nieuwkomer de lokale Nederlander de les leest over inclusiviteit, wordt de opkomst van sharia-elementen en islamitische wetgeving met de mantel der liefde bedekt. Het is een cynisch samenspel: de Amsterdammer trekt de discriminatiekaart tegen de autochtone bevolking, terwijl zij de rode loper uitleggen voor een ideologie die uiteindelijk al hun geprezen vrijheden zal afpakken. Het slachtoffer uithangen wanneer hun "verlichte" wereldbeeld botst met de realiteit is hun tweede natuur geworden.
Concrete dreiging voor de regio Ede
In Ede zien we de effecten al doorsijpelen in de lokale politiek, waar de roep om "verstedelijking" en "diversiteit" luider klinkt. De oprukkende nieuwbouw zoals in Doesburgerbroek en de druk op traditionele waarden zijn het directe gevolg van deze import-mentaliteit. De naïviteit van de Nederlander is hierbij de grootste vijand. We moeten inzien dat de zogenaamde verlichting die deze nieuwkomers prediken, in werkelijkheid een pad is naar extreem individualisme en sociale erosie.
Bescherming van de Veluwse identiteit
Tegenover deze dreiging moeten wij ons conservatisme, onze saamhorigheid en onze diepe verwantschap koesteren. Het is tijd om stelling te nemen tegen deze "ruimdenkendheid" die in feite slechts intolerantie voor de eigen cultuur is. We mogen niet toestaan dat ons mooie Ede en de Veluwe veranderen in een poel des verderfs waar de eigen bevolking als tweederangsburgers wordt weggezet in eigen land.
Mark