In de arena van de lokale politiek bestaat een bijzondere vorm van magie. Het is niet de magie van dikke partijprogramma’s of strategische achterkamertjes, maar de pure, onversneden kracht van de gunfactor. Terwijl de partijtop de volgorde op de lijst zorgvuldig uitstippelt, trekt de kiezer in het stemhokje soms een eigen plan. Dat is het moment waarop de ‘persoonlijke titel’ transformeert van een papieren begrip naar een triomftocht.
Winnen op populariteit is een kunstvorm. Het vraagt om een bepaald soort charisma dat niet te koop is: de gave om gezien te worden als een van ‘ons’. Wat deze editie echter écht opvallend maakt, is de opkomst van de absolute nieuwkomers. Neem een Femke Schaak van de VVD, die met 846 stemmen bewees dat een sterke persoonlijke profilering goud waard is. Of kijk naar het stemmenkanon Shreya Basropansingh van GroenLinks-PvdA, die met 970 stemmen een verpletterende indruk maakte.
Het is een prestatie van formaat: beiden zijn gloednieuwe gezichten die nog geen jarenlang netwerk in de politieke haarvaten hebben opgebouwd. Zonder die traditionele achterban zijn zij erin geslaagd om puur op eigen kracht de kiezer te overtuigen. Zij varen niet louter mee op de wind van hun partij, maar wekken een eigen storm op.
Diezelfde authentieke kracht zien we bij boerin Marian van Roekel van het CDA. Met 789 stemmen bracht zij de nuchtere stem van het erf uit Lunteren rechtstreeks naar de stembus. Haar succes onderstreept dat de kiezer snakt naar wortels in de lokale klei en de herkenbaarheid van het buitengebied.
Ook de gevestigde namen blijven imponeren, zoals Jacky van der Pol van Gemeentebelangen met 839 stemmen. En dan is er de onbetwiste kampioen van deze discipline: Arnold Versteeg van de SGP. Met een duizelingwekkende 1670 stemmen laat hij zien wat er gebeurt als een kandidaat volledig vergroeid is met zijn achterban.
Stemmen op persoonlijke titel is de ultieme vorm van democratische erkenning. Het zegt: "Ik geloof niet alleen in de partij, ik geloof in jou." Voor deze winnaars — van de ervaren rot en de trotse boerin uit Lunteren tot het frisse nieuwe talent — is de lijstvolgorde slechts een suggestie. De echte macht ligt in de handen van de kiezer die de mens achter de politicus verkiest. De wetenschap dat vele honderden mensen specifiek dat ene vakje rood hebben gemaakt, is de mooiste persoonlijke bekroning die een politicus zich kan wensen.