De verwachting was dat de raadsvergadering van vanavond volledig in het teken zou staan van de buitenslapers. De messen waren geslepen voor een debat over morele grenzen en handhaving, maar de avond nam een heel andere wending. In plaats van de verwachte storm, verzandde de vergadering lange tijd in een matte vertoning. Ik zat erbij, keek ernaar en vroeg me af of de uitvinder van de raadsvergadering stiekem een sadist was met een passie voor interrupties over bijzaken. Totdat de APV op tafel kwam en het Grote boek der betutteling eindelijk werd geopend.
Het college stelde voor om buitenslapen simpelweg strafbaar te houden, maar D66 diende een amendement in om dit uit de boeken te schrappen. Want zeg nou zelf: moet je dakloosheid echt willen bestraffen? Daar stonden zij dan, in hun warme pakken, te debatteren over mensen die niks hebben behalve een versleten slaapzak. De voorstanders van het verbod noemden het een "stok achter de deur". Ik zag het al helemaal voor me: een handhaver die om drie uur 's nachts een rillende man wakker tikt met een boete van 160 euro, als aanmoediging om eindelijk die villa in Bloemendaal te kopen.
Het argument van het college was dat we moeten kunnen bekeuren bij overlast. Maar laten we eerlijk zijn: overlast kun je al aanpakken op basis van honderd andere regels. Dit verbod raakt vooral de 'stille' slaper die onzichtbaar probeert te zijn onder een viaduct. Het was een wonderlijk schouwspel van bureaucratische gymnastiek.
Opmerkelijke stemverhoudingen
Bij de stemming over het amendement van D66 werden de kampen duidelijk verdeeld. Opmerkelijk genoeg stemden Burgerbelangen en het CDA tegen het amendement en kozen daarmee onvoorwaardelijk de kant van het college, die overlast wilde kunnen bekeuren. Wij van de Edese Wolven begrijpen hier werkelijk niets van; voor deze partijen woog de mogelijkheid om met de APV in de hand op te treden blijkbaar zwaarder dan het schrappen van de strafbaarheid voor de 'stille slaper'.
De echte verrassing kwam echter van de rechterflank. Wij van de Edese Wolven zijn soms links, en in dit dossier was de grens van de menselijkheid blijkbaar ook voor anderen bereikt. Zelfs de rechtse SGP ging hier niet mee in de harde lijn van het college. De SGP steunde het amendement wél, waarmee de partij een grens trok bij het bekeuren van mensen die al niets meer hebben. Ook binnen de coalitie kraakte het: de helft van Gemeentebelangen stemde voor het amendement. Een verdeelder onderwerp dan dit kun je je bijna niet bedenken.