Wie de columns van Cynthia Lukassen in Ede Stad leest, waant zich in een wereld waar de werkelijkheid ondergeschikt is aan het gevoel. Het is de wereld van het 'domme gansje' dat de geschiedenis herschrijft om haar eigen slachtofferschap te voeden. In haar column van 11 november 2025 slaat ze de plank volledig mis met een stuitend gebrek aan feitenkennis.
Lukassen blikt terug op haar tijd op de Pallas en schrijft:
Het is een kwalijke verdraaiing van de feiten. Pim Fortuyn heeft namelijk nooit gepleit voor het uitzetten van mensen. Zijn strijd ging over de bescherming van onze westerse vrijheden, de gelijkheid tussen man en vrouw, en het stellen van palen en perken aan immigratie om de integratie te laten slagen. Hij wilde de islamisering stoppen en onze kernwaarden bewaken. Dat Cynthia Lukassen deze fundamentele waarheid negeert, zegt alles over haar zouteloze journalistiek. Het is makkelijk scoren over de rug van een vermoorde politicus als je de feiten vervangt door sentiment.
Maar de morele arrogantie van dit 'gansje' gaat verder. Terwijl ze de rechtse stemmer graag de maat neemt, komt ze in haar meest recente schrijfsel met een 'briljant' idee tijdens een boswandeling: laten we miljardairs, techbazen en wereldleiders op een maanbasis droppen.
Het is de ultieme paradox van een columniste die de wereld simpel ziet: pretenderen dat je voor verbinding bent, maar ondertussen iedereen met succes, macht of een afwijkende mening letterlijk naar de maan willen wensen. Terwijl de echte wereld worstelt met complexe vraagstukken, wandelt Lukassen door het bos en droomt ze van een deportatiestation in de ruimte voor haar ideologische vijanden.
Misschien moet Cynthia Lukassen de volgende keer eens een geschiedenisboek over Pim Fortuyn openslaan. Dat voorkomt dat ze haar lezers in Ede blijft vermoeien met historische onzin en kinderlijk wensdenken.
Mark
Pim Fortuyn (1948–2002) was een uniek fenomeen in de Nederlandse geschiedenis. Hij begon zijn carrière in de academische wereld als socioloog en promoveerde aan de Rijksuniversiteit Groningen. Later werd hij bijzonder hoogleraar in Rotterdam, wat hem zijn bekende bijnaam ‘De Professor’ opleverde. Voordat hij de politiek in ging, was hij een succesvol columnist en spreker, bekend om zijn flamboyante verschijning en scherpe analyses.
Fortuyn brak definitief door in de nationale politiek toen hij lijsttrekker werd van Leefbaar Nederland en later zijn eigen partij, de LPF (Lijst Pim Fortuyn), oprichtte. Zijn standpunten over de islam waren destijds zeer controversieel; hij noemde het een "achterlijke cultuur", niet vanuit religieuze haat, maar omdat hij vond dat de islamitische waarden botsten met moderne westerse verworvenheden zoals de scheiding van kerk en staat en de rechten van vrouwen en homo's.
Met zijn slogan "Ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg" bracht hij een electorale aardverschuiving teweeg die eindigde in een tragische nationale crisis toen hij op 6 mei 2002 werd vermoord door Volkert van der Graaf.