Het politieke toneel in Ede had de afgelopen periode veel weg van een slecht geschreven klucht, met Forum voor Democratie (FvD) in de dubieuze hoofdrol. Wie de lokale democratie een warm hart toedraagt, keek met stijgende verbazing naar het schouwspel rond de nieuwkomer van 2022.
Een veelbelovend begin
Eerlijk is eerlijk: Wesley Glasmacher begon sterk. In zijn beginperiode werd hij als persoon gewaardeerd en wist hij met zijn eigenzinnige stijl en scherpe observaties de vinger geregeld op de zere plek te leggen. Hij bracht een fris geluid in de raadzaal dat door velen werd opgemerkt. Juist die veelbelovende start maakt zijn latere transformatie tot de 'koning van de afwezigheid' zo onbeschrijflijk wrang.
De grote verdwijntruc
Het absolute dieptepunt was namelijk het vervolg van zijn carrière, waarin Wesley een bijna bovennatuurlijk talent voor absentie ontwikkelde. Terwijl de rest van de raad zich door dikke dossiers worstelde, bleef de FvD-zetel verdacht vaak leeg. De climax van deze onzichtbaarheid vond plaats tijdens de cruciale stemming over woningbouw in Bennekom — een dossier dat de rechtse kiezer na aan het hart ligt. Het voorstel werd met slechts één stem verschil verworpen. En u raadt het al: Glasmacher was nergens te bekennen. De man die de belangen van de Edese burger moest verdedigen, gaf niet thuis toen het er letterlijk op één stem aankwam.
De draaideur van de macht
In augustus 2025 kondigde Wesley Glasmacher met het nodige theatrale vertoon zijn vertrek aan; hij geloofde dat hij "buiten de politiek meer kon betekenen." Men verwachtte hem sindsdien op een bergtop als wereldverbeteraar, maar de werkelijkheid bleek prozaïscher. Terwijl de inkt van zijn afscheidsbrief nog nat was, glipte hij op zijn kenmerkende bordeelsluipers de achterdeur weer binnen. Zonder enige uitleg prijkt hij nu plotseling op plek vier van de nieuwe kieslijst. Waarom? Joost mag het weten. Het ene moment had hij een 'hogere roeping', het volgende moment zit hij weer bovenop het pluche alsof hij slechts even buiten was om de parkeermeter te voeren. Blijkbaar ontdekte hij na drie dagen dat je 'buiten de politiek' wél echt moet werken voor je geld.
De enige die het licht aanliet
Het wrange is dat er wel degelijk werklust binnen de fractie was. Suzan Docter blonk uit als de motor van de partij; zij bewees dat een kritisch geluid prima gepaard kan gaan met inhoudelijke dossierkennis. Maar zoals vaker bij FvD: de kwaliteitskrachten verdwijnen. Docter ontbreekt op de nieuwe lijst, waarmee de partij haar enige intellectuele ruggengraat lijkt te hebben verloren. Wat resteert is een sprong in het diepe met de onervaren Gerarda van Harten als nieuwe lijsttrekker.
Wijsheid of waagstuk?
Voor de rechtse kiezer in Ede is een stem op FvD hiermee een riskant potje Russisch roulette geworden. Stem je op een partij die er staat als het ertoe doet, of op een club die je in de kou laat staan zodra er gestemd moet worden? De balans van vier jaar FvD in Ede is een optelsom van gemiste kansen en theatrale wendingen. De kiezer krijgt geen stabiel alternatief, maar een herhaling van zetten waarbij de hoofdrolspeler al heeft bewezen dat hij het toneel verlaat zodra de lichten uitgaan.
Het alternatief: Rechts praten of rechts doen?
Wie door de retoriek heen kijkt, ziet dat de rechtse kiezer in Ede meer smaken heeft dan alleen deze klucht. Toch is ook daar voorzichtigheid geboden. Nieuwkomers zoals BBB en BVNL blijven tot op heden een onbeschreven blad; zonder inhoudelijke koers blijft een stem op hen een gok in het donker. De gevestigde orde van SGP, CDA en VVD profileert zich weliswaar als behoudend, maar de praktijk is weerbarstiger. Hun stemgedrag verraadt dat zij steevast meestemmen met de vestiging van AZC’s en asielopvang. Het is de klassieke kwaal: rechts praten in de campagne, maar linksom meebewegen in de raad. Zelfs Gemeentebelangen vaart al zestig jaar een politiek correcte koers binnen de gebaande paden.
In dit krachtenveld blijft Burgerbelangen als enige constante over. Al zestien jaar lang laten zij een consequent geluid horen tegen de massale immigratie — een geluid dat zij niet alleen in woorden verkondigen, maar ook daadwerkelijk met hun stemgedrag in de raadzaal bevestigen. Voor de kiezer die een partij zoekt die de rug recht houdt en niet zwicht voor de politieke correctheid van de gevestigde orde, valt er dus wel degelijk iets te kiezen. En die diversiteit in het conservatieve kamp? Dat is precies hoe democratie bedoeld is. Uiteindelijk is de politiek in Ede te serieus voor een partij die haar kiezers als figuranten in haar eigen klucht behandelt. Want laten we eerlijk zijn: aan een volksvertegenwoordiger die alleen schittert door afwezigheid, heeft de burger in Ede geen enkele boodschap – hoe glimmend zijn bordeelsluipers ook zijn.
Mehmet