De Edese vlaggenkomedie

We zijn veranderd in een samenleving die het morele kompas volledig kwijt is. Waar het ooit ging om vreedzaam samenleven, overschreeuwen we elkaar nu met symbolen. Iedereen moet en zal uniek en bijzonder zijn. Het lijkt wel een collectieve, wanhopige schreeuw om aandacht. En de lokale politiek raakt hierin steeds verder de weg kwijt.

Neem de recente politieke ophef. In Berlijn vond een gitzwarte, dodelijke aanslag plaats tijdens de Pride. De dader? Een radicale islamist. En wat gebeurt er direct hier in Ede? Links roept moord en brand. Belangenorganisatie COC Midden-Gelderland en de partij PRO Ede eisen onmiddellijk dat het college leiderschap toont. De vlag moet halfstok en de gemeente moet acuut gaan polderen met Ede Pride voor een passend gebaar. De bewijzen van deze hijgerige politieke druk staan zwart-op-wit in de officiële berichtgeving, zoals te lezen is in het artikel van Ede Stad over de ingediende raadsvragen van PRO Ede.

Vraag je eens af: hoe heeft dit geweld kunnen plaatsvinden? Zijn het Klaas en Jan die op een mensenmassa insteken? Nee, natuurlijk niet. Er ligt wel degelijk een directe link met immigratie en het simpelweg niet passen binnen onze cultuur. Maar dat benoemen, ho maar. En denk je echt dat als je als politieke partij de problemen niet eens durft te noemen, je dan wel geloofwaardig bent in je vermeende oplossingen?

Sterker nog, ik durf te stellen dat door deze naïviteit PRO Ede indirect de veroorzaker en facilitator is van deze toename van onveiligheid. Wie wegkijkt, maakt immers ruimte voor het probleem om te groeien.

Het is de ultieme symboolpolitiek. Alsof een kop koffie drinken met het COC Midden-Gelderland op het gemeentehuis ook maar iets verandert aan de diepwortelde anti-lhbti-cultuur binnen de islam. Want door enkel te praten met belangenorganisaties voorkom je tragedies zoals in Berlijn niet. Alsof zo'n vlag de import van conservatieve, intolerante ideologieën door grootschalige immigratie stopt. Helemaal niets verandert eraan. Het is puur theater om de eigen morele superioriteit te bewijzen, terwijl de gewone burger op straat de boel steeds onveiliger ziet worden.

Maar die hele obsessie met vlaggen en letters legt een dieper maatschappelijk probleem bloot. Waar stopt die gekkigheid eigenlijk? Is tegenwoordig alles maar normaal? Wat we nu bijzonder noemen, is vaak niets meer dan een dekmantel van dieperliggende problemen. Wat vroeger gewoon viel onder de normale, verwarrende volwassen wording van een jongere, krijgt nu direct een medisch of psychologisch label opgedrukt.

Vroeger had je mensen die androgyn waren. Mensen die zich simpelweg niet zo bezighielden met de strikte hokjes van man of vrouw, en die gewoon hun eigen weg zochten. Dat was prima. Nu wordt zo’n zoektocht of onzekere fase door de progressieve elite direct gediagnosticeerd als een verkeerde genderidentiteit. We praten jonge mensen zware complexiteiten aan waar ze biologisch en mentaal nog helemaal niet klaar voor zijn, in plaats van ze de ruimte te geven om gewoon te groei en volwassen te worden.

En de hypocrisie van een partij als PRO Ede maakt het plaatje pas echt compleet. Wanneer het in hun straatje past, eisen ze direct dat de regenboogvlag halfstok gaat of uitgaat als politiek symbool. Dan moet alles wijken voor hun morele verontwaardiging. Maar o wee als er een Israëlische vlag moet worden opgehangen na een gruwelijke terreurdaad. Dan kan het ineens niet. Dan is er sprake van pure selectieve verontwaardiging. Ze claimen dolgraag de progressieve moraalridder uit te hangen, maar zodra de dadergroep niet in het linkse plaatje past, klappen ze volledig dicht. Dan kijken ze liever weg. De gewone burger in de Edese wijken mag ondertussen opdraaien voor de spanningen op straat.

Laten we ophouden met deze schijnheilige illusie. Een veilige samenleving bouw je niet met vlaggenprotocollen, praatgroepjes en het medicaliseren van opgroeiende jongeren. Je bouwt het door de feiten te benoemen. Zolang de linkse partijen de clash tussen grootschalige immigratie en de westerse tolerantie niet durven aan te pakken, is elke herdenking een lege huls. Stop met pamperen, stop met het simuleren van daadkracht, en begin de grenzen van ons land en hierdoor het behoud van onze progressieve vrijheid eens echt te verdedigen!