Het net niet-station

Gepubliceerd op 20 november 2026 om 10:20

Je wilt gewoon even een gast wegbrengen die zijn vlucht vanaf Schiphol moet halen. Een vriendelijk gebaar, een klein stukje Edese gastvrijheid, zodat hij ontspannen de rechtstreekse trein kan pakken. Je stuurt richting het nieuwe station Ede-Wageningen, op zoek naar een kiss & ride. Maar die blijkt helemaal niet bereikbaar. Nog voor je überhaupt in de buurt komt, doemt er al een verkeersregelaar op. Gewapend met een felrood lampje en een blik die boekdelen spreekt: tot hier en niet verder.

Even snel de auto langs de kant om die zware reiskoffer uit de achterbak te tillen en mee te lopen? Mag blijkbaar niet. Welkom bij de laagdrempeligheid van ons openbaar vervoer. Ze zetten wel een peperdure parkeergarage neer die de hele boel domineert en het uitzicht vakkundig verkloot, maar een fatsoenlijk bereikbare plek om gratis iemand met bagage af te zetten? Ho maar.

Dus daar sta je dan: jij wordt direct weggestuurd en je gast mag het vanaf een afstandje zelf uitzoeken. Zodra hij eindelijk bij het station is en met die zware koffers op het perron probeert te komen, begint de verplichte ochtendgymnastiek. De roltrap doet het natuurlijk weer eens niet. In de vroege ochtendkou moet hij alsnog die ellendige trappen op zeulen omdat de techniek het laat afweten. Zijn hartslag op tweehonderd nog voor de Intercity naar de luchthaven überhaupt in zicht is.

En als klap op de vuurpijl kijkt hij omhoog naar die gigantische stationsklok. Het absolute symbool van reizen op tijd, zeker als je een vlucht moet halen. Een gotspe: dat ding staat gewoon stil. Wat een gênante vertoning voor een nieuw visitekaartje van de stad.

Ede kan fantastisch plannen. Grote plannen, ambitieuze projecten, een hypermodern knooppunt. Maar de afwerking? Die is weer eens helemaal naadje. Volgende keer rijd ik wel gewoon zelf door naar Schiphol.