EdeDorp is over. Het is over en uit, zo lijkt het. Er is geen kritisch blog meer over in onze gemeente. Weliswaar was EdeDorp een platform van een uitgesproken linkse signatuur, maar met het verdwijnen ervan blijft er in Ede bitter weinig over. Alleen de Edese Wolven houden nu nog de wacht.
Als rechtse denkers zou je in eerste instantie misschien denken: Mooi zo, we hebben gewonnen, links is politiek en journalistiek dood in Ede. Maar het tegendeel is helaas pijnlijk waar. Het verdwijnen van een platform als EdeDorp is helemaal geen overwinning. Er is nu namelijk helemaal niets kritisch meer over. De noodzakelijke, scherpe tegenmacht die elke lokale politicus en bestuurder scherp houdt, is effectief weggevaagd. Een democratie of een lokale gemeenschap kan simpelweg niet functioneren zonder dat er kritisch over de schouders van de machthebbers wordt meegekeken.
‘Tegenmacht gegarandeerd…’, zo luidden triomfantelijk de allerlaatste woorden van EdeDorp. Achteraf blijkt pas hoe wrang die uitspraak is. Destijds leek de redactie er immers nog vol goede moed tegenaan te gaan. Hun plotselinge vertrek laat ons in verbazing achter, maar legt tegelijkertijd een dieper, structureel probleem bloot: de klassieke reflex van linkse politici, vermomd als bloggers, om het massaal te laten afweten zodra de harde realiteit hen inhaalt. Wanneer utopische plannen botsen met de werkelijkheid, vlucht men in radiostilte.
Maar is een rechts college nu automatisch beter af zonder deze tegenstem? Het antwoord is nee. Zonder scherpe oppositie verslapt elk bestuur. Nu links Ede de handdoek in de ring gooit omdat de werkelijkheid te complex wordt, moeten wij die leegte opvullen. Een rechts college presteert pas echt op topniveau wanneer er een hongerige wolf in de nek hijgt. Die taak ligt nu exclusief bij ons.
Het is bovendien goed en gezond om soms op een subjectieve, gepassioneerde manier tegen maatschappelijke zaken aan te kijken. De VARA gebruikte daar vroeger een prachtige term voor: verschillig. Dat klonk destijds heel mooi, maar de term werd toen helaas volledig onterecht door links geclaimd alsof zij het monopolie op betrokkenheid hadden.
Maar wat betekent verschillig nou eigenlijk echt? Het is het tegenovergestelde van onverschillig. Onverschilligheid betekent dat het je allemaal niks uitmaakt, dat je de boel de boel laat en wegkijkt. Verschillig zijn betekent dat je je bemoeit met de wereld om je heen. Het betekent dat je maatschappelijk betrokken bent, dat het je raakt wat er in je eigen dorp of stad gebeurt, en dat je de vinger op de zere plek durft te leggen omdat de toekomst van je gemeenschap je aan het hart gaat. Je bent niet neutraal; je bent betrokken en je laat je stem horen.
De Edese Wolven zijn vanaf nu de laatsten die echt verschillig zijn in Ede. Wij kijken niet weg. Juist nu de linkse tegenhangers zijn weggevallen, zullen wij die kritische, betrokken en subjectieve blik op Ede blijven werpen. Want een dorp zonder kritische stemmen is een dorp dat slaapt, en wij zijn hier om de boel wakker te houden.
EdeDorp, rust zacht....
