We moeten het even hebben over Mariëlle van Enckevort. Want laten we eerlijk zijn, mannen: we weten in Ede-Zuid simpelweg niet wat we met haar aan moeten.
Als je haar zo ziet lopen door de Edese bossen, wekt ze direct een hoog 'och-wat-aandoenlijk'-gehalte op. Een links, Randstedelijk meisje dat twintig jaar in de Randstad heeft gewoond, de Hotelschool heeft gedaan en nu met een grote glimlach vlinders, amfibieën en egeltjes in haar achtertuin staat te knuffelen. Het lijkt ver verdomme wel een onschuldig konijntje. Ze praat over 'de veerkracht van de natuur' en haar favoriete plek op aarde is haar eigen gazonnetje dat ze deelt met muizen. Je zou bijna de neiging krijgen om haar te beschermen tegen de gure Veluwse wind.
Maar pas op, Edese Wolven. Schijn bedriegt. Want dit konijntje heeft tanden. En flinke ook.
Achter die idealistische blik schuilt namelijk een rasechte HR- en salarisfunctionaris en office manager. Dat betekent in normaal Nederlands: zij is gewend om te structureren, te controleren en de baas te spelen. Thuis in Ede-Zuid heeft ze de touwtjes ongetwijfeld strak in handen. We hebben diep, diep medelijden met haar manlief. Als Mariëlle zegt dat het geld 'de goede kant op moet rollen', dan rolt dat geld exact de kant op die zij wil. Als hij stiekem met een biefstuk op de bank wil ploffen, wordt hij waarschijnlijk direct onderworpen aan een belerend kruisverhoor: “Waarom doen we eigenlijk wat we doen, schat? En voor wíe is dit eigenlijk goed?” Voordat die arme man het weet, zit hij weer aan de gifvrije, plantaardige kikkererwtenpuree.
Mariëlle is stellig. Een tikje bazig, ietwat docerend, en gezegend met een gigantisch onrechtvaardigheidsgevoel. Ze heeft haar idealen van vroeger afgestoft. Het zijn absoluut niet onze idealen – wij jagen liever op een sappig wild zwijn dan dat we de raad van Ede verplichten aan de havermelk te gaan – maar ze heeft ze wel. En ze staat erom bekend dat ze vastgegroeide gewoonten keihard ter discussie stelt.
Sinds ze bij de Partij voor de Dieren zit, heeft ze naar eigen zeggen 'vleugels' gekregen. En dat is exact wat ons zorgen baart. Een vliegend konijn met een vlotte babbel en de begrotingskennis van een penningmeester? Dat is levensgevaarlijk in de politieke arena.
Denk maar niet dat ze bang is in de raadszaal. Geen sprake van. Verwacht van haar geen onhandige beginnersfoutjes of nerveus gestamel bij de interruptiemicrofoon. Nee, Mariëlle staat daar vanaf de eerste dag kranig en uiterst kundig haar mannetje. Met haar cijfermatige achtergrond fileert ze de gemeentebegroting net zo makkelijk als een veganistische tartaar.
De grote vraag die de Edese Wolven bezighoudt is dan ook: zal ze lief zijn, of zal ze bijten? Gaat ze de Edese politiek zachtjes toespreken met haar passie voor biologische tuinderijen, of zet ze haar tanden vakkundig in de eerste de beste wethouder die het woord 'vee-industrie' niet snel genoeg afschaft?
Eén ding is zeker: we kunnen haar niet plaatsen. Maar we houden haar scherp in de gaten. Want voor je het weet, heeft dit 'aandoenlijke' Amsterdamse meisje heel Ede aan de plantaardige tofu gekregen en dragen wij allemaal verplicht een egel-vriendelijke trui. U bent gewaarschuwd voor Mariëlle van Enckevort van de Partij voor de Dieren!