Wie Gerrit Flier voor het eerst over de gangen van het Edese raadhuis ziet schuifelen, denkt direct: die man is verdwaald. Met zijn onberispelijke uitstraling en bedachtzame blik heeft hij de onmiskenbare esthetiek van een degelijke boekhouder die net de jaarrekening van de plaatselijke bibliotheek heeft goedgekeurd. Maar schijn bedriegt. Gerrit is namelijk fiscaal jurist. Dat klinkt niet alleen veel duurder, het geeft de hele vertoning ook direct het nodige cachet. Waar een boekhouder telt wat er is, berekent een fiscaal jurist hoe je de mazen in de wet zo oprekt dat iedereen er welvarend bij zit.
En welvarend zit Gerrit erbij in de Edese politiek. Vergeet de burgemeester, vergeet de wethouders; Gerrit Flier is de onbetwiste onderkoning van Ede. Als absolute alfa-wolf leidt hij de grootste fractie van de raad. Negen zetels. Dat is geen politieke partij meer, dat is een kleinschalig leger dat luistert naar zijn strategische lispel.
Want ja, Gerrit praat niet zomaar, hij lispelt zijn woorden de raadszaal in. Maar laat u niet misleiden door die zachte klanken. Het is een tactisch wapen. Terwijl zijn politieke tegenstanders nog proberen te ontcijferen of hij nou een compliment uitdeelde of hun motie fileerde, heeft Gerrit de buit al binnen. Hij is vurig, rap van tong en een debater die zijn gelijke niet kent. Een slimmerik die het politieke schaakbord beheerst alsof het een potje boter-kaas-en-eieren is.
Over zijn morele kader tasten we echter volledig in het duister. Wat schuilt er achter het masker van deze SGP-gigant? Behoort hij tot de 'preciezen' of de 'rekkelijken'? Gezien zijn fluwelen rol als politieke olieman gokken de Wolven op rekkelijk. Gerrit buigt mee wanneer het moet, om vervolgens keihard toe te slaan als de rest de grip verliest.
Zelf probeert hij zijn imago nog wat te vermenselijken met de tekst: “In mijn schaarse vrije tijd ben ik aan de wandel of kan ik mij verdiepen in een (geschiedenis)boek. Uitwaaien aan de zee vind ik ook heerlijk.”
Wat moeten we hier in hemelsnaam mee? Uitwaaien aan de zee? Dat klinkt vooral als een fiscaal jurist die de sporen van een politieke moord probeert uit te wissen in de zilte wind. En die geschiedenisboeken? Waarschijnlijk handleidingen over hoe Romeinse keizers hun senaat manipuleerden.
Ook thuis blijft het een mysterie. We vermoeden dat Gerrit daar de scepter zwaait met dezelfde ijzeren hand als in de fractiekamer, maar de livestream van de raad geeft ons te weinig hoogte. Misschien is dat ook precies de bedoeling. De onderkoning regeert immers het best vanuit de schaduw.