Wie is Arie Barendrecht? Als je zijn openbare Facebookpagina afstruint, word je niet veel wijzer. Je ziet wat foto’s van kinderen, een glimp van een gezinsleven, en dat is het wel zo’n beetje. Arie Barendrecht houdt de kaarten dicht bij de borst. Geen politiek geschreeuw, geen online moddergooien. Maar tussen die spaarzame kiekjes door valt één specifiek beeld op: Arie trots poserend met een zojuist ingediende motie. Een prachtig succesverhaal, ware het niet dat de oplettende politieke spotter direct begint te rekenen.
Die politieke spotter kijkt namelijk scherp naar de linkerbovenhoek van het papier. Die telt de logo's van de mede-indieners, telt de bijbehorende zetels in de raad op, trekt een streep onder de som en ziet de buit al binnen. De meerderheid was achter de schermen al lang en breed beklonken.
Dat is typisch Arie. Onze christelijke fractievoorzitter gokt niet. Waarom zou hij ook? In het dagelijks leven staat hij als verpleegkundige op de Intensive Care. Daar, tussen de piepende monitoren en flitsende infusen, vecht hij voor tastbare resultaten. Op de IC neem je geen onnodige risico's; daar wil je een vaste, veilige uitkomst. Het is dan ook volkomen logisch dat hij die behoefte aan voorspelbaarheid meeneemt naar de Edese politieke arena. Waarom een motie indienen op hoop van zegen, als je de winst vooraf al mathematisch kunt regisseren?
Met zijn onvervalste babyface en de ontwapenende glimlach van een kind wandelt hij de raadszaal binnen. Je zou bijna zweren dat hij vroeger zelf model heeft gestaan voor die ene wereldberoemde afbeelding van die baby die onschuldig onder water zwemt, maar ondertussen heel doelgericht op zijn buit afgaat. Het is exact het beeld dat we hier in Ede voor ons zien. Het podium is hier weliswaar een stukkie kleiner dan de wereldwijde popgeschiedenis, maar het effect is er niet minder om. De schijnbaar onschuldige babyface van de Edese politiek trekt moeiteloos alle aandacht naar zich toe.
Maar vergis je niet: zodra deze man begint te praten, gebeurt er iets bijzonders. In een politiek landschap dat vaak verzand in elektriserend vingerwijzen, kiest Arie voor de nuance. Hij is niet moraliserend en geloof ons, vanuit het hol van de Edese Wolven is dat het grootste compliment dat je kunt krijgen. Hij preekt niet, hij overtuigt.
Waar het gemiddelde raadslid de stembanden schor schreeuwt voor een splintertje aandacht, hoeft Arie Barendrecht alleen maar kalm te gaan staan. We hangen in Ede aan zijn lippen. Niet omdat hij de luidste wolf in het bos is, maar omdat hij de rust brengt van iemand die precies weet dat de buit binnen is, nog voordat de jacht officieel is geopend. Een verademing in de raad: de man die de IC-hartslag van Ede perfect stabiel houdt.