Het was voor ons ook echt uitzitten, maar als de zelfbenoemde hoeders van de Edese democratie hebben we een plicht te vervullen. Waarom? Omdat we simpelweg moeten concluderen dat wij inmiddels de enigen zijn die nog echte, ongezouten verslagen maken. Ede Dorp waar zijn jullie? Dus ja, we hadden eigenlijk geen reet zin, maar deze perspectiefnota wilden we absoluut niet missen om te zien wat de partijen nu weer uit de hoge hoed zouden toveren.
Voor wie dacht dat de politieke spanning de boel deed knetteren: nee, dat was de livestream. De techniek liet het op cruciale momenten grandioos afweten. Er leek constant een soort buitenaardse storing op de lijn te zitten. Vooral de bijdrage van PRO over energieverbruik en armoede was qua beeld zo onduidelijk dat het leek alsof ze live stonden te vloggen vanuit een ondergrondse bunker tijdens een stroomstoring. Heel meta voor een verhaal over energie, dat wel.
Gelukkig was er Ryan Essenstam van FVD om de boel op te frissen met zijn maidenspeech. En wat bleek? Het was zowaar een verademing om te zien dat eens níet een fractievoorzitter alle schijnwerpers opeiste. Bij FVD Ede blijkbaar geen gigantische ego's, maar een oprechte teamgeest! Er was helaas geen interruptiemogelijkheid, dus Ryan kon lekker ongestoord zijn punten maken. Hij brak een lans voor de buitendorpen, want die moeten immers ook eens profijt hebben van het beleid en stipuleerde haarscherp dat de financiële gevolgen van de AZC's nergens in de cijfers terug te vinden zijn.
En toen kwam Sam Elfvering (D66). Drie keer raden: hij had het over femicide. Het zal ook eens níet zo zijn. De VVD, bij monde van Bart Omlo, deed daarentegen een klassiek rondje borstkloppen. Bart liet even heel duidelijk zien dat de liberalen in de coalitie echt wel wat punten hebben bedongen, met name op het gebied van de lokale lasten en burgerparticipatie. Leuk voor de bühne, Bart.
Ruben van Druiten (Burgerbelangen) zette vervolgens ouderwets rechts in. Geen AZC’s in Ede en weigeren te buigen voor de spreidingswet, dat werk. Maar eerlijk is eerlijk: Van Druiten raakte daarna wel een zwaar onderbelicht punt waar de rest vakkundig omheen fietst. Hij stelde dat de woningnood deels vastzit in het feit dat mensen in een sociale huurwoning hun huis simpelweg niet opgeven om te gaan samenwonen. Want ja, ga in deze markt je gouden huurcontract maar eens opzeggen voor de liefde, om vervolgens direct dakloos te raken als het fout gaat. Een pijnlijk logische conclusie. O ja, en hij wil ook nog de flexibele schil van de recreatiewoningen terug. Het is alleen wel lastig om dit te realiseren.
Toen was het de beurt aan Arie Barendrecht (ChristenUnie). Die maakte zich vooral ontzettend druk om begrijpelijke taal in de gemeentecorrespondentie. Bepaalde inwoners snappen de ambtelijke brieven niet, en volgens Arie was dat zowat de absolute kern van deze hele perspectiefnota. We moesten de haperende livestream er serieus even voor terugspoelen om te checken of we het goed hadden gehoord. Ja hoor, de kern. Het was sowieso een partij voorlezen, lezen en nog eens lezen. Wat missen we Rashid Gorgulu van DKE op zo'n moment.
Het contrast met Van Druiten was dan ook gigantisch. Waar de rest vastgelijmd zat aan hun papier, deed Ruben van Druiten de helft uit zijn hoofd en compleet vrijuit. Kijk, dan zie je de passie pas echt van het scherm spatten oor zover het beeld niet haperde natuurlijk.
We hebben het overleefd, Ede. Tot het volgende verslag!