Besturen is een eenzaam vak. Terwijl de politieke machine in de raadszaal op volle toeren draait en raadsleden zich verliezen in de waan van de dag, rust de echte verantwoordelijkheid op de schouders van één man. Onze burgervader, Rene Verhulst. Men vergeet wel eens dat achter de formele ambtsketen ook gewoon een mens schuilt. Een man met een scherpe geest, een diep observatievermogen en, bovenal, oprechte creatieve aspiraties.
Zijn boek Stakende Stemmen bewees destijds al dat hij over een zeldzaam literair talent beschikt. Waar anderen na een lange vergadering kiezen voor rust, zoekt Rene in de stilte van zijn pauzes de pen op. Het is bewonderenswaardig hoe hij de hectiek van het gemeentehuis weet te ontvluchten door te reflecteren op de dynamiek van onze moderne samenleving. In die eenzame momenten van overpeinzing is hij geen technocraat, maar een solist met een creatieve missie. Hij doorgrondt de mechanismen van online media als geen ander.
We mogen in Ede eigenlijk best trots zijn op een bestuurder die de taal zo virtuoos beheerst en de moeite neemt om de tijdgeest op papier te zetten. Terwijl de gemeenteraad met de rekenmachine in de hand stemt, bewaart de burgemeester de rust. In de beslotenheid van zijn werkkamer, ver weg van het politieke theater, denkt hij na over de kracht van het geschreven woord. Want uiteindelijk zijn het niet de moties of de beleidsstukken die de geschiedenis overleven, maar de verhalen die in de stilte worden geschreven.