Het is de heilige graal van de Edese progressieve politiek: verbinden. Maar wat gebeurt er als de harde politieke realiteit de inclusieve droom verstoort? Een reconstructie van een telefoongesprek dat de vinger pijnlijk nauwkeurig op de zere plek legt.
Robin: "Hey Tijani, met Robin hier!"
Tijani: "Hey Robin, leuk je te spreken! Alles goed?"
Robin: "Jazeker, politiek gaat het lekker. We zijn druk bezig om Ede als regenbooggemeente echt op de kaart te zetten. Je weet wel, die visie waar je destijds tot 2026 als fractievoorzitter van de PvdA ook zo hard voor streed om de homo-acceptatie te vergroten."
Tijani: "Ja, dat snap ik. Maar eh... waar bel je eigenlijk voor?"
Robin: "Nou, het zit zo. Er is wat ophef en eerlijk is eerlijk: veel van de anti-lhbti-haat komt helaas uit de islamitische gemeenschap. En jij bent daar natuurlijk een bekend sleutelfiguur en een verbinder. Dus ik dacht: is het niet een superleuk idee om zaterdag, pal naast de moskee, een verbindingsbijeenkomst te houden? Gewoon om de acceptatie te vergroten en echt de brug te slaan?"
Tijani: "..."
Robin: "Tijani? Hallo?"
Telefoon: Tuut... tuut... tuut...
Robin: "Zallali? Ben je er nog?"
ℹ️ REDACTIEBERICHT / NABERICHT
Dit betreft een fictief gesprek en is puur bedoeld als politieke satire. Het legt de vinger op de totale hypocrisie en de selectieve verontwaardiging binnen de linkse politiek in Ede.
Dit scenario laat zien hoe snel de zogenaamde 'progressieve daadkracht' van Robin Bongers-Karmaoui (PRO Ede) en de PvdA-vleugel rondom Tijani Zallali (bestuurder van het Islamitisch Cultureel Centrum Ede) in elkaar stort. Zodra het aankomt op het aanspreken van hun eigen achterban op anti-lhbti-sentimenten, kiezen zij er bewust voor om weg te kijken. Hun morele verontwaardiging stopt blijkbaar direct waar de politieke belangen beginnen.