Wij van de Edese Wolven opereren vanuit de luwte van onze columns, maar we herkennen vakmanschap als we het zien. Terwijl de mist in Ede vaak dik is en informatie in achterkamertjes verdwijnt, blijft de Edese Vos de enige onderzoeker die met volledig open vizier de feiten boven tafel krijgt. Voor ons is hij de onbetwiste professionele maatstaf voor onafhankelijke journalistiek waar deze stad simpelweg niet buiten kan.
Vanaf de zijlijn zien wij hoe de dynamiek in de Edese politiek en media werkelijk werkt. Het is voor een buitenstaander pijnlijk duidelijk: wie de macht werkelijk controleert, wordt niet gepruimd aan de officiële tafels. De Edese Vos bevindt zich hierdoor in een nagenoeg onmogelijke spagaat. Aan de ene kant verricht hij het zware, vaak ondankbare spitwerk dat een stad van deze omvang nodig heeft. Hij snakt daarbij naar de erkenning en de middelen uit het lokale Mediafonds die bij zijn professionele status horen. Aan de andere kant moet hij tegelijkertijd diezelfde hand die over de subsidiekraan gaat, genadeloos bijten om zijn geloofwaardigheid te behouden. Dat getuigt van een ruggengraat en een integriteit die wij van een afstand met diep respect bewonderen.
Wij kiezen heel bewust voor een gezonde professionele distantie. De Vos heeft zijn handen meer dan vol aan de gigantische dossiers, de complexe WOO-verzoeken en de enorme werkdruk die bij echte, diepgravende onderzoeksjournalistiek komt kijken. Het zou in onze ogen bijna zonde van de kostbare tijd zijn als een journalist van zijn kaliber die schaarse uren zou verspillen aan een klein, anoniem opinieblog als het onze. Zijn missie is van een totaal andere orde en een veel groter gewicht; hij fileert de dossiers tot op het bot, terwijl wij slechts de stem van de straat vertolken in onze columns.
De Vos staat op een eenzame hoogte in het Edese medialandschap. Wij blijven de columnisten die zijn journalistieke drive met respect volgen, maar we blijven strikt op onze eigen helft van het veld. Het is essentieel dat de Vos de ruimte behoudt om de onderzoeker te blijven die de integriteit van de Edese journalistiek bewaakt, zonder afgeleid te worden door de ruis in de marge. Wij blijven de toeschouwers die hem die professionele ruimte gunnen die hij dubbel en dwars verdient.
De gevestigde orde op het Raadhuis lust ons waarschijnlijk allebei niet, maar de Vos is de enige die hen met harde, onweerlegbare feiten de rug tegen de muur zet. Dat is een vak apart, een ambacht waar wij met onze vingers vanaf blijven uit respect voor de onafhankelijkheid. Laten we hopen dat de stad de waarde van dit open vizier eindelijk eens op de juiste manier weet te verzilveren.