Gisteravond voltrok zich in de Edese raadszaal een schouwspel dat de geschiedenisboeken in zal gaan als" De grote zelfbevlekkingshow' van deze raadsperiode. Onder luid applaus van - jawel, hoofdzakelijk zichzelf - werden de wethouders geïnstalleerd. De plucheplakkers zijn verdeeld, de declaratieformulieren liggen klaar en de bestuurlijke borstklopperij bereikte recordhoogtes. Haal de confetti uit de haren en veeg het schouderklopjesslijm van de muren.
Als Edese Wolven keken we met gepaste verbazing toe hoe de politieke stoelendans tot een ronkend hoogtepunt kwam. De christelijke baantjesmachine was gisteren overduidelijk actief. De plucheplaatsen werden verdeeld en tijdens de geheime stemming mocht ieder raadslid braaf de juiste namen handmatig op het stembriefje pennen. Het is in de Edese raadszaal natuurlijk ook niet gangbaar om dan ineens een andere naam op te schrijven of afwijkend te stemmen. Dit getuigt van een onderlinge galantheid die weliswaar raadsbreed is, maar tegelijkertijd laat zien hoe de raad de democratische schone schijn ophoudt, terwijl de echte keuzes allang achter de gesloten deuren van de formatie zijn beklonken.
De echte bazen van Ede: Het Christelijke Trio
Sommige dingen veranderen nooit op de Veluwe. De eerste drie wethoudersstoelen worden de komende periode warmgehouden door het christelijke trio dat alles bepaalt en zich inmiddels de echte bazen in Ede mag noemen. Bram van de Beek (ChristenUnie) spant daarbij wel de kroon: zijn partij werd door de kiezer getrakteerd op een enorm zetelverlies, maar desondanks mocht hij weer blind aanschuiven aan de formatietafel alsof er niks gebeurd is. Het pluche bleek sterker dan de democratische afrekening. Hij zit er weer warmpjes bij om vroom verder te polderen, geflankeerd door Jan Pieter van der Schans (CDA) en de onwrikbare Arnold Versteeg (SGP), die ze bij een eventuele verhuizing waarschijnlijk met een breekijzer uit zijn zetel moeten bikken.
Met dit onaantastbare blok aan het roer blijft de koers in Ede onveranderd, wat de kiezer ook in het stemhokje achterlaat. Onder de vlag van 'christelijke naastenliefde' stemmen de staatkundig gereformeerden vrolijk mee met het progressieve asielbeleid. Dat inmiddels een massale instroom op basis van een vaag vluchtverhaal hier direct een gratis woning en een uitkering krijgt op kosten van de belastingbetaler, deert de achterban niet. In hun roomblanke buitendorpen hebben ze immers toch weinig tot geen last van de overlast en de verdringing op de woningmarkt.
De verschuiving op rechts
Dat PRO (Progressief Ede) uit het college is gekieperd, is een zegen voor de lokale democratie. Geen vingerwapperend moralisme meer aan de bestuurstafel. Als wisselspeler is de VVD naar voren geschoven, al worden we daar ook niet razend enthousiast van. Van de VVD hoeven we op het asieldossier weinig standvastigheid te verwachten; die stoere migratietaal van hen is er puur voor de bühne.
Technisch vernuft en koninklijke allures
Gelukkig is er ook nog wat kleur overgebleven om de boel te stroomlijnen. De VVD schuift nieuwkomer Thimo Harmsen naar voren. We kennen Thimo als kundig en gedegen, en het lijkt ons dan ook een sterke kandidaat voor deze post. Hopelijk weet hij met zijn tech-kennis de boel strak te trekken, want als de wifi in het gemeentehuis uitvalt, weten we tenminste wie we de schuld kunnen geven.
De absolute blikvanger van de avond was echter Gabrielle Hazeleger. Namens GemeenteBelangen Ede treedt zij aan als de onbetwiste Zonnekoning van Otterlo. Waar de Franse koning Lodewijk XIV ooit riep "L'état, c'est moi", hoorden we Gabrielle Hazeleger gisteren bijna fluisteren: "Otterlo, dat ben ik!". We wensen haar veel succes met het besturen van het Edese achterland, zolang ze de zon daar maar niet in de Veldhuizense plas laat zakken.
Politiek theater rechtstreeks op ons beeldscherm: Peter de Pater breekt live in de uitzending zijn gemeentepasje."
De grote verdwijntruc en een menselijk afscheid
Geen installatiefeestje zonder dat er aan de achterdeur wat slachtoffers worden afgevoerd. De burgemeester liet zijn vaderlijke en beschouwende rol zien; hij haalde mooie anekdotes op en deed de twee afscheidnemende wethouders hiermee absoluut recht. Peter de Pater (GemeenteBelangen), de officiële huisclown van het College van B&W, brak zijn gemeentepasje letterlijk in tweeën. De man is politiek theater, maar heerlijk. Hij was gisteravond echter ouderwets goed; wat kan die man spitsvondig en zo voor de vuist weg praten. Dat is echt ongekend en uniek in Ede, en zijn scherpe gevatheid gaan we dan ook enorm missen. Voor de trouwe luisteraars van de stream en XON was hij een absolute zegen.
Daarnaast vertrekt Karin Bijl (PRO). Zij blonk de afgelopen periode zo hard uit in bewonersparticipatie dat omwonenden van het Openluchttheater er nog spontane migraine van krijgen. Haar passie leverde haar destijds in december 2025 zelfs een motie van treurnis op. Toch hield ze gisteravond een mooie afscheidsspeech waarin ze emotioneel werd. Haar ziekte en haar oprechte bescheidenheid lieten een diepe indruk achter. Op zulke momenten zie je dat, ondanks alle harde politieke strijd, de mensen achter de politici ook gewoon mensen blijven. Prachtig was ook het eerste optreden van onze nieuwe nestor, Ruben van Druiten. Hij hield een lief verhaal en roemde beide wethouders op een respectvolle manier.
Blik op de toekomst
Voor onze trouwe volgers zijn we natuurlijk bijzonder benieuwd hoe Thimo Harmsen en Gabrielle Hazeleger zich gaan manifesteren in hun kersverse rol als wethouder. Zullen ze de raad met een constructieve en vriendelijke houding tegemoet treden? Of gaan ze, gesterkt door hun comfortabele bestuurlijke meerderheid, met het nodige dedain of een air van het eigen grote gelijk de oppositie vermanend en belerend de les lezen?
Tegelijkertijd kijken we als Edese Wolven met spanning uit naar de vuurdoop van Forum voor Democratie (FVD). We wachten af hoe de nieuwe raadsleden het gaan doen en hoe de rest van de zaal hierop reageert. Het kan nog alle kanten op, maar met frisse gezichten zoals Huibert van Silfhout en Gerarda van Harten wordt het voor ons in elk geval een uiterst vermakelijke rit. We hopen dat hun aanwezigheid constructief bijdraagt aan het debat. Wij scherpen onze tanden alvast.