Het was weer zo’n avond in Ede. Het soort avond dat zo lang duurde dat zelfs de klok in de raadszaal tussentijds leek te gapen. Een avond die we – ondanks ons goede voornemen om te blijven kijken – simpelweg niet hebben volgemaakt. Het grote voordeel van de digitale raadsstream is gelukkig dat er een uitknop op zit. Zodra het politieke theater overgaat in een slaapverwekkende herhaling van zetten, trekken wij gewoon de stekker eruit. Dat scheelt een hoop houten billen op de tribune en houdt de bloeddruk tenminste op peil.
En dat was nodig ook. Het ‘Wij van WC-eend adviseren WC-eend’-gehalte bij de presentatie van het bestuursakkoord bij de coalitiepartijen lag namelijk zo hoog, dat de stroop niet aan te slepen was. De coalitiepartijen stonden elkaar zo hard te complimenteren dat de dikke laag zelfgenoegzaamheid bijna van de muren droop. Iedereen vond zichzelf en het akkoord geweldig.
Wij waren vooraf vooral benieuwd naar Gerarda van Harten van Forum voor Democratie, en zij deed het uitstekend. Ze merkte volkomen terecht op dat als we hier in Ede braaf elk landelijk dictaat blijven volgen, we net zo goed de raadszaal kunnen verhuren als binnenspeeltuin. Dan hebben we zelf immers helemaal niets meer te vertellen.
En toen kwam het favoriete dossier van de avond op tafel: asiel.
Van Druiten (Burgerbelangen) deelde direct een vlijmscherpe steek uit aan onze burgemeester. Volgens hem staat de burgervader in VNG-verband namelijk altijd vooraan te springen alsof er gratis bier wordt uitgedeeld als er ergens asielzoekers moeten worden opgenomen. De linkse partijen droomden ondertussen hardop van een prachtig, vast asielzoekerscentrum. Robin Bongers-Karmoui (PRO) droomde gezellig mee over dat permanente AZC. Wakker worden, Robin! Heel Nederland is inmiddels veranderd in één groot permanent AZC. Maar ja, tijdens de verkiezingen meed men dit onderwerp alsof het een brandnetelstruik was.
Arie Barendrecht (ChristenUnie) toonde in elk geval nog een zeldzaam stukje eerlijkheid. Hij gaf ruiterlijk toe dat hij flink wat concessies had moeten doen in dit akkoord. Pijnlijk, maar oprecht.
Dat lag anders bij Bart Omlo (VVD). Bart veinsde een enorme overwinning door te claimen dat de opvang écht heel 'tijdelijk' is. Maar Ruben van Druiten hielp hem fijntjes uit die droom en prikte de VVD-zeepbel live aan diggelen. Want hoe zat het ook alweer met die 'betrouwbare overheid' en de opvang aan de Galvanistraat, Bart? Dat zou ook tijdelijk zijn. Spoiler alert: die opvang blijft er gewoon.
Het werd een vermoeiende semantische discussie over wat 'tijdelijk' nou precies betekent in de Edese politiek. Maar de harde bottomline onderaan de streep? Er komen gewoon weer 267 asielzoekers bij op de bestaande 400.
Dat is de werkelijke Edese realiteit: op papier pronken ze met een zogenaamd rechts en streng akkoord, maar de praktijk is allang linksom ingehaald. Terwijl de handtekeningen onder het 'strenge' beleid nog droogden, rolden de extra bedden voor de opvang alweer naar binnen. Dat rechtse papier is leuk voor de bühne, maar in de praktijk gaat de opvang gewoon door alsof er nooit een stemvakje rood is gekleurd. In die zin heeft Arie Barendrecht – ondanks al zijn zogenaamde concessies – stiekem natuurlijk gewoon dik gewonnen.