EDE — Het zal de oplettende Edenaar niet verbazen: de gemeente Ede zoekt zich weer eens een ongeluk naar 'lokale kartrekkers' voor een officieel Ketikoti-feest. Maar de zogenaamde klankbordgroep ‘Cultuursensitief werken’ (wie verzint die namen?) vangt bot. En terecht! Wij, De Edese Wolven, weten wel beter. Waarom zou de hardwerkende Edenaar de kar moeten trekken voor iets wat historisch gezien totaal niet spoort met onze lokale Veluwse realiteit?
Door een bezorgde Edese Wolf
Laat de gemeente Wageningen maar lekker de deugheerschap uithangen. In Ede kijken we liever naar ons eigen verleden. Waar gaat dit nu eigenlijk helemaal over? We hebben het over gebeurtenissen van ruim 150 jaar geleden. Ondertussen wordt de hedendaagse westerse samenleving constant in het beklaagdenbankje gezet en krijgt de 'boze witte man' overal de schuld van. Als we dan toch een complete geschiedenisles willen geven, vertel dan het hele verhaal: slavernij is geen westers monopolie. Waarom hoor ik deze praatgroepen nooit over de Arabische landen, waar de slavernij net zo goed op gigantische schaal heeft huisgehouden? Maar nee, dat past niet in het straatje van dit selectieve, culturele slachtofferschap.
Als we het dan toch over 'gedwongen arbeid' en historische excuses moeten hebben, waarom hoor ik de gemeente dan nooit over mijn overgrootvader?
De echte herstelbetalingen
Mijn overgrootvader heeft godbetert jarenlang in Duitsland moeten werken! Gewoon over de grens, onder barre omstandigheden, terwijl de Duitsers de lakens uitdeelden. Hebben wij daar ooit een officiële herdenking voor gekregen in Ede? Hebben de Duitsers excuses aangeboden aan mijn familie? Welnee. Maar ondertussen rijden diezelfde Duitsers hier in de zomer wel massaal met hun campers over de Veluwe, blokkeren ze onze fietspaden en graven ze onze kuilen op het strand zonder een cent herstelbetaling achter te laten. Dat is pas historisch onrecht!
Subsidies en de 'Open Mic'
Het college en oud-wethouder Karin Bijl wilden destijds dat het initiatief 'vanuit de gemeenschap' zou komen. Nou, de gemeenschap heeft gesproken: we hebben er simpelweg de tijd niet voor. De helft van Ede loopt zich de benen uit het lijf in de ploegendienst om de broek op te houden, terwijl een ander hardnekkig smaldeel hier de dagen vult met het incasseren van allerhande uitkeringen en toeslagen. Die laatste groep heeft tijd zat om een kar te trekken, zou je denken, maar die zitten vermoedelijk veel te lekker op de bank te wachten tot de subsidiebonanza vanzelf hun kant op rolt.
En wat krijgen we nu als 'alternatief'? Een avondje 'Woordkunst' met een open mic in Astrant. Woordkunst! Alsof we de ketenen van het verleden gaan verbreken door een beetje hip te rijmen op een woensdagavond. Als je echt cultuursensitief wilt werken, stuur die praatgroepen dan eens langs de Edese voedselbanken. De bijstandstrekkers en beroepsactivisten die daar samenkomen, zijn de potentiële initiatiefnemers van Keti Koti. Daar zitten de kartrekkers van de toekomst; die hebben tenminste alle tijd voor dit aangeleerde, culturele slachtofferschap.
Gemeente Ede, stop met dat geforceerde gezoem in de marge. Laat 1 juli gewoon de dag zijn waarop het vakantiegeld definitief op is en de Duitsers de Veluwe weer overspoelen. Dan blijven we tenminste lekker dicht bij onszelf.