Het politieke reces. Een vreselijke tijd. De raadszaal is leeg, de microfoons zwijgen en de Edese wolven vervelen zich stierlijk. Geen sappige debatten om de tanden in te zetten. Op zo’n moment is Google je beste vriend. Na uren doelloos klikken stuitten we plots op een pareltje uit het archief: een podcast van wijlen Martin Both, de legendarische politieke watcher van Ede.
En eerlijk is eerlijk: we werden direct ontzettend vrolijk van zijn gast, Marije Komdeur. Ze staat hierboven niet voor niets als een ware politieke Catwoman in onze eigen Wolven-strip. Want deze dame lijkt klaar om de intellectuele mufheid eigenhandig uit de raadszaal te jagen.
Toen de opname werd gemaakt was ze nog 'fractievolger'. Wat een suffe term is dat eigenlijk, hè? Marije vond dat destijds zelf ook. Snappen wij volkomen. Het klinkt alsof je als een trouwe viervoeter braaf achter de fractievoorzitter aan hobbelt. Gelukkig is ze inmiddels gewoon volwaardig raadslid. En dat hobbelt een stuk lekkerder.
Marije komt uit een warm nest waar de politiek letterlijk met de paplepel is ingegoten. Haar ouders waren al actief voor het CDA. Nu zou je kunnen denken: klassiek gevalletje politieke indoctrinatie. Maar nee, de interesse kwam echt uit haarzelf. Thuis kreeg ze alle vrijheid. Sterker nog: ze had van haar ouders net zo goed bij GroenLinks mogen gaan zitten! Moet je je voorstellen, gezellig aan het kerstdiner met een biologische vegaburger, discussiërend over de Edese bomenkap.
Het werd dus toch het CDA. Die partij zit haar blijkbaar als een gegoten jas. Marije heeft namelijk een duidelijke visie en legt die nog eenvoudig uit ook. Geen onnavolgbaar politiek jargon, maar klare taal over het politieke midden. Wat kan de burger zelf oplossen via het subsidiariteitsbeginsel, en waar ligt het juiste evenwicht met overheidsbestuur? Die nuchtere blik bracht haar ook bij de studie Rechten. En hoewel juristen de naam hebben nogal saai en stijf te zijn, breekt zij gelukkig niet met het imago van de 'normale' student. Ze bleef lekker zichzelf.
Dat sociale hart zat er trouwens al vroeg in; op school nam ze het al vurig op voor gepeste kinderen. Een wolf in schaapskleren, maar dan de goede kant op. In 2018 werd ze gevraagd als secretaresse voor het CDA en voor de kieslijst. Bijna aandoenlijk hoe dat gaat.
Als we de fractie van het Edese CDA bekijken, durven wij wel te stellen: Marije is het snoepje van de fractie. En dat bedoelen we uiterst politiek correct, hoor. Tussen al het grijze, formele en gortdroge technocratische geweld is zij een verfrissing. Ze komt het minst 'bestuurlijk' over van het hele stel. Gewoon naturel, open en benaderbaar.
We helpen het CDA natuurlijk liever niet aan goede ideeën, maar gezien de huidige intellectuele armoede in die club, krijgt men deze tip toch gratis van de wolven: schuif haar naar voren. Met haar energie zal ze een frisse nieuwe fractievoorzitter zijn om dat stoffige, muf geworden CDA-karakter definitief kwijt te raken. Ze is de enige binnen die club die de boel nog kan reanimeren.
Het reces is gelukkig bijna voorbij. Laat de raadsvergaderingen maar weer beginnen, want met Marije in de banken wordt de Edese politiek tenminste een stuk minder muf og oubollig!